عشق... به شکل پرواز پرندس

دور از جسم . بر فراسوی من

جایی میان رویا وخیال. آنسان

که می خواهم باشم و نیستم

مثل نوری که سر از هر روزنه ای

در می آورد تا به اتاق های تاریک

خبر از امید بدهد. در دیگری

غرق شدن. یافتن من در تو

دیدن آینه روح و سر خوردگی

از فرتوت زوان. زخم زبان

علیه افعال بد و امیال شیطانی

شکلی از پرواز پرنده نه خود

آن. واحه ای در قفس دنیا

صورت خوش سیرتی که یک

پارچه گل سرخ ود و من در

کنارش سرشار از آواز پروانه

^{چون جوانی که دیده به عشق می گشاید}

^{و از جوانی خود سرمست بودم}

^{و سراپای ترا غرق بوسه می ساختم}

^{که هرگز فراموش نمی کنم.}

آرزو دارم دلت مثل بهار                                                                      
پر شود از لـحظه های ماندگار                                                       
زندگیْت خالی از اندوه و غـم                                                 
لـحظه های شادمانی بی شمار                               

خانهً قلبت پر از گلهای یاس                              
نغمه خوان خانهً قلبت هزار                     
باغ احساست پر از گلهای ناز           
همچو یك قالی پر از نقش و نگار

روزهایت هر یكی بهتر ز قبل             
خوش بـوَِد بر كام تو این روزگار                           
هـمچو شمعی باشی و هـمراه گل                                       
من بگردم دور تو پروانه وار                                                               

اين روزا عادت همه رفتن ودل شكستنه
درد تموم عاشقا پــــاي كسي نشستنه

                        اين روزامشق بچه هايه صفحه آشفتگيه
                        گــرداي رو آينه ها فقط غـــم زنــدگـــــيه

                                                اين روزا درد عـــاشـــقا فقط غـــــم نديدنه
                                                مشكل بي ستاره ها يه كــم ستاره چيدنه

                                                                                    اين روزا كار گلدونا از شبنمي تر شدنه
                                                                                    آرزوي شــــــقايقا يه شب كبوتر شدنه
اين روا آسمونمون پر از شكسته باليه
جاي نگاه عاشقت بازتوي خونـه خاليه

                        اين روزا كــــار آدما دلهاي پاك رو بردنه
                        بعدش اونو گرفتن و به ديگري سپردنه

                                                اين روزا كـــار آدمـــا تو انتظار گـــذاشتنه
                                                ساده ترين بهانشون از هم خـبر نداشتنه

                                                                                    اين روزا سهم عاشقا غصه و بي وفاييه
                                                                                    جـــــرم تمومشون فقط لـــــذت آشناييه
اين روزا توي هر قفس يكي دو تا قناريه
شبها غـــم قناريها تو خواب خونه جاريه

                        اين روزا چشماي همه غـــرق نياز شبنمه
                        رو گونه هر عاشقي چند قطره بارون غمه

                                                اين روزا ورد بچه ها بــازي چرخ و فلكه
                                                قلباي مثل دريامون پر از خراش و تركه

                                                                                    اين روزا عادت گلها مرگ و بهونه كردنه
                                                                                    كــــار چشماي آدما دل رو ديونه كردنه
اين روزا كار رويامون از پونه خونه ساختنه
نــشونه پروانـــگي زنـــدگي ها رو باختنه

                        اين روزا تنها چارمون شايد پرنده مردنه
                        رو بام پـــاك آسمون ستاره رو شمردنه

                                                اين روزا آدما ديگه تو قــلب هم جـــا ندارن
                                                مردم ديگه تو دلهاشون يه قطره دريا ندارن

                                                                        اين روزافرش كوچه هاتو حسرت يه عابره
                                                                        هر جــــــا يكي منتظر ورود يه مســــافره
اين روزاهيچ مسافري برنمي گرده به خونه
چشاي خسته تا ابـــد به در بسته مي مونه

                        اين روزاقصه هاهمش قصه دل سوزوندنه
                        خلاصه حــرف همه پـــــــــر زدن و نموندنه

                                                اين روزا درد آدمافقط غـــــــــم بي كسيه
                                                زندگيشون حاصلي ازحسرت و دلواپسيه

                                                                        اين روزاخوشبختي ماپشت مه نبودنه
                                                                        كــار تموم شاعرا فقط غــــزل سرودنه
اين روزا درد آدمـــــا داشتن چتــــر تو بــارونه
چشماي خيس و ابريشون همپاي رود كارونه

                        اين روزا دوستا هم ديگه با هم صداقت ندارن
                        يه وقتا توي زنـــدگي همديگر و جــا مي ذارن

                                                جنس دلاي آدما اين روزا سخت و سنگيه
                                                فقط توي نقاشيا دنيا قشنگ و رنگـــــــيه

                                                                        اين روزا جــــــرم عاشقي شهر دل و فروختنه
                                                                        چاره فقط نشستن و به پاي چشمي سوختنه

اسم گلا رو اين روزا ديگه كسي نمي دونه
اما تـــــــو تا دلت بخواد اينجا غريب فراوونه

                        اين روزا فرصت دلا براي عاشقــــي كمه
                        زخماي بي ستاره ها تشنه ياس مرهمه

                                                اين روزا اشك مون فقط چاره ي بي قراريه
                                                تنها پناه آدما عكســـــــــاي يادگـــــــــــاريه

                                                                        اين روزا فصل غربت عشق و بيدهاي مجنونه
                                                                        بغضــــــــــاي كال باغچه منتظر يه بـــــــارونه

اين روزا دوستاي خوبم همديگر رو گم ميكنن
دلاي پـــــــاك و ســـاده رو فداي مردم ميكنن

                        اين روزا آدمـــــا كمن پشت نقاب پنجره
                        كمتر ميبيني كسي رو كه تا ابد منتظره

                                                مردم ما به همديگه فقط زود عادت مي كنن
                                                حقا كه بي وفايي رو خوب هم رعايت ميكنن

                                                                        درسته كــــه اينجا همه پاييزا رو دوست ندارن
                                                                        پاييز كه از راه ميرسه پا روي برگاش مي ذارن

اما شايد تو زندگي يه بغض خيس و كال دارن
چند تا غـــــــــم و يه غصه و آرزوي محال دارن

                        اين روزا بايد هممون براي هم سايه باشيم
                        شبا يه كــم دلواپس كودك همسايه باشيم

                                                اون وقت دوباره آدما دستاشون رو پل ميكنن
                                                درداي ارغواني رو با هــــــــم تحمل مي كنن

                                                                        اگه به هـــــــــم كمك كنيم زندگي ديدني ميشه
                                                                        بر سر پيمان مي مونن دوستاي خوب تا هميشه

اما نه فكر كه ميكنم اين كار يه كار ساده نيست
انگار براي گـــــــــل شدن هنوز هوا آماده نيست

می خواهم با کسی رهسپار شوم که دوستش می دارم

نمی خواهم بهای این همراهی را با حساب و کتاب بسنجَم

یا در اندیشه خوب و بَدَش باشم.

نمی خواهم بدانم دوستم می دارد یا نه.

می خواهم بروم با آنکه دوستش می دارم.

گفتم : تو ش‍‍‍‍ـیرین منی. گفتی : تو فرهـادی مگر؟

گفتم : خرابت می شـوم. گفتی : تو آبـادی مگـر؟

گفتم : ندادی دل به من. گفتی : تو جان دادی مگر؟

گفتم : ز کـویت مـی روم. گفتی :تو آزادی مگـر؟

گفتم : فراموشم مکن. گفتی : تو در یادی مگر؟

اسکله ی ناز چشات کاری دارم     

                                         یه قایقم

تو ساعته یه ربع به عشق

  عقربه ی دقایقم    

گرمی دستای تو رو

                                                  به صدتا دنیا نمی دم                                          

هر وقت که یارم تو بودی

                                                         بی کسیو نفهمیدم                                   

تو بند دل

                                                               سلول عشق

                                       حبس نگاتو می کشم                  

 ولی بازم رو میله ها ش      

                                                                        عکس چشاتو می کشم

آی قصه ی بی سر و ته

                                                                             شعر بدون قافیه            

برای مرگ این پسر

                                                                                       نبودن تو کافیه